Aportacións para o recuncho dos Incas

 

Frauta que trouxeron Aldara e Candela.

Alicia coa súa ocarina.

Advertisements

O quipo

O quipo foi un dos inventos máis enxeñosos dos incas. Usábase para contar e anotar datos importantes.

En lingua quechua, quipu significa “nó”. As cordas eran de algodón ou la.

O quipo constaba dun cordón groso e sen nós. A el atábanse outras cordas, máis finas, sobre as que se facían os nós. Cada tipo de nó e a súa posición na corda indicaba un número distinto.

Sabores: doce/salgado/ácido

Hoxe clasificamos alimentos según o seu sabor. Para iso pedín colaboración as familias, algún alimento que logo compartimos nunha merenda; e por suposto probamos os distintos sabores.

Grazas familias pola vosa colaboración.

Agricultura, gandería e pesca incaica

Os incas aproveitaron ao máximo o terreo montañoso para o cultivo. Así, nas ladeiras dos cerros construíron terrazás de cultivo, que enchían con terra e afianzaban con muros de pedra de varios metros de alto.

Araban a terra cunha especie de legón chamada chaquitaclla, consistente nun pau longo coa punta de metal que permitía afundila mellor. Tamén empregaban fertilizantes naturais, como o esterco de animal.

Fixeron canais e balsas para aproveitar a auga da chuvia no rego.

Os produtos obtidos eran moi variados: patacas, millo, pementos, cacahuete, cabazas, feixóns, tomates, papaia, alquequenxe, lúcuma, cogombro…

Así mesmo cultivaban a quinoa, que consideraban un alimento sagrado e empregaban tamén como medicamento.

Marcos, coa axuda da súa familia, fixo unhas galletas de quinoa, avea e chocolate. Estaban moi boas!.

A gandería tamén tivo un peso moi importante na alimentación inca.

A llama era o animal máis utilizado: servía para transportar cargas e del obtíñanse la, carne e graxa. Ademais, secrificábase como ofrenda aos deuses. Tamén había vicuñas e alpacas, moi apreciadas pola súa fina la. Os rabaños eran propiedade do Estado e dividíanse como a terra de cultivo: unha parte para o Sapa Inca, outra para o ayllu e a terceira para o Inti (deus sol).

A pesca era outra actividade destacada nas áreas costeiras e o lago Titicaca. pescábanse marisco, crustáceos e peixes como a xarda, o bogón,.. Axudábanse dunhas embarcacións chamadas cabaliños de totora, feitas de totora ou xunco. O peixe comíase fresco ou secábase para almacenalo.

A organización do traballo inca

O Sapa Inca, propietario de todas as terras do Imperio, dividíaas en tres partes: unha correspondía ao ayllu, e a súa extensión dependía do número de persoas que o integraban; outra era a terra do inca; e a terceira reservábase para atender as esixencias do culto relixioso, coñecidas como “as terras do Sol”.

Seguir lendo

Eixe 2

Somerxerémonos na cultura dos incas para traballar a alimentación, o corpo e o universo.

Os nenos descubrirán que moitos dos alimentos naturais de consumo habitual xa os cultivaban os incas. Isto permitiralles reflexionar e conversar sobre a nosa alimentación e achegarse un pouco máis a ela.

Preténdese que os nenos consigan os seguintes logros:

  • Identificar algúns alimentos típicos doutros lugares.
  • Diferenciar entre alimentos naturais e elaborados.
  • Coñecer os principais órganos e partes do corpo (ósos e articulacións).
  • Os sentidos: discriminación e características.
  • Coñecer algunha das características da astronomía dos incas: o sol, a lúa e os planetas.
  • Descubrir algunha das características da forma de vida dos incas.
  • Numeración: 1 ao 8.
  • Orde: 1º ao 8º.
  • Temporais: onte/hoxe/maña, días da semana.
  • Series: tres elementos e dous atributos.
  • Orientación no espazo: dereita/esquerda.
  • Formas: cubo, cilindro.
  • Iniciación a resta.
  • Lonxitude: máis ancho que/máis estreito que, medidas naturais.
  • Calidades: doce/salgado/ácido.